O.K.

 Δεν μπορεί να είναι έτσι. Να θες και να μην έχεις. Το ποτήρι απλά το γεμίζεις, κάνεις μπάνιο, πίνεις το γάλα, έχει ασβέστιο, στην τελική κοιμάσαι, τον παίζεις, όλα μόνος σου. Όχι, όχι δεν είναι έτσι. Μπορείς να έχεις, τώρα μάλιστα, διεκδίκησε , πιες το γάλα σου, κάνε μπάνιο, ΕΧΩ όμως, κατάλαβες; Ε-Χ-Ω……. Το γυαλί   θα σπάσει , το φως όμως θα μείνει. Έχω φως; Ποιος έσβησε το φως ρε μαλάκα; Έλα ρε άναψε το λίγο. Και η ροή θα φύγει μακριά. Αχ, αυτά τα καφεδάκια, κεφτεδάκια, σουτζουκάκια, μη σου πω.

 Καλό μεσημέρι αγαπημένε, θα πάμε για μπάνιο; Έχει ζέστη και πίνω κρύο τσάι με παγάκια, πολλά παγάκια. Λιώνουν μες το ποτήρι και ανακατεύονται με το κίτρινο υγρό και το σάλιο μου και το ξαναρουφάω. Νομίζω παίρνω  τις σάπιες συνήθειες μέσα μου πάλι. Δεν τελειώνει ποτέ. Πλένω, πλένω, πλένω x1000 και τίποτα δεν αλλάζει. Καταδικασμένος  ποτηροκατακτητής στο βασίλειο μου. Αλλά η θάλασσα …. αχ, αυτή η υγρή καριόλα σε αδειάζει. Έλα, έλα μην το σκέφτεσαι φύγαμε …. πλουτςςςς…

 Και το χρώμα το δικό σου; Το δικό σου μπλουζάκι; Η δική σου η σάρκα; Έχεις; Η υγεία πάνω απ’ όλα. Εξαφανίσου τώρα, γίνε αυτό που έχεις μάθει τόσα χρόνια, κάλο παιδί. Προσπάθησε να μην καταλάβει κανείς αυτά που κρύβεις , τζιζζζζζζζ …., τζιτζίκια και τζιζκέικ άστα να πλανιούνται γύρω σου, να γίνουν οι πιο δυνατές σου εικόνες, δεν μπορείς να πειράξεις κανέναν με αυτά, οπότε οκ οκ οκ οκ οκ οκ οκ οκ οκ οκ οκ οκ οκ οκ οκ ο κ Ο.Κ.

Σούσι Φλαμπέ

 Τελικά βλέπουμε τα ίδια ή κοροϊδευόμαστε; Δεν χωράω πουθενά ή χωράω παντού; Μπορώ να κάνω τα πάντα ή δε θέλω να κάνω τίποτα; Τι σκατά, παραπληγικός κατάντησα. Ούτε κίνηση, ούτε λέξη, ούτε όσφρηση, ούτε βλέμμα. Σκοτάδι πολύχρωμο. Σκοτάδι με ζωή. Με βλέπουν άραγε, με νοιώθουν; Με βλέπω; Ρε παιδί μου, θέλω να πω, ζω; Ναι, ναι αυτό ακριβώς. Υπάρχω;

  ....Shift+6 πες σ’ αγαπώ; Ctrl+ h κουνήσου από την θέση σου, 7 χρόνια γρουσουζιά. Δηλαδή κου-κου τσα. Σίγουρα το πιο όμορφο παιχνίδι είναι το κρυφτό. Αυτό σίγουρα το θυμάμαι από μικρός. Επίσης το τσάι με φέτα και ελιές μου άρεσε, από μικρός και αυτό. Μελαγχολία ρε φίλε, σκατά και γουστάρω με χίλια. Γιατί με χίλια; Εγώ θα πω ‘’και το γουστάρω με τρεις εκατοντάδες και πενήντα. Ωραίο. Ωραία και αυτά. Πλανήτης πάνω, πλανήτης κάτω, την βγάζω δεν την βγάζω. Τώρα τι θα θυμάμαι; Τι έτσι; Τέλος; Που πας ρε μαλάκα; Σβήσε, σβήσε, σβήσε, ναι με γόμα..Το κεράκι, το κερασάκι, το κεραμιδάκι, το αρχιδάκι, κάτι τελοςπάντων. Απαπαπαπα… όχι και αυτό, ούτε το άλλο. Τίποτα. Σβήσε το κεράκι, έλα τώρα, φουυυυυυυ και τέρμα. Και 7 από την μαύρη γάτα και που δεν λες προσευχή και που όλα τα άλλα! Φίλε την γάμησες. Συγγνώμη κιόλας αλλά τα ήθελε ο κώλος σου. Μην ανησυχείς όμως μπορεί και να πεθάνεις. Χαλάρωσε και απόλαυσε το. Καλά είναι. Δεν είναι;

 Δεν κουνιέμαι αλλά τι βλέπω; Δεν νοιώθω αλλά τι βλέπω; Προβατάκια και ελέφαντες να βόσκουν μαζί. Σάντουιτς και πορτοκαλιές να φυτρώνουν μαζί. Εγώ και οι άλλοι, όλοι οι άλλοι, να περπατάμε μαζί. Μαζί, μαζί, μαζί, μαζί  το γάμησα. Διαγράφη επαναλαμβανόμενης λέξης. Ούτε να γράψεις όπως θες γίνεται. Ζήτω, ζήτω, ζήτω, ζήτω. Τι; Τώρα μπορώ;  Γαμημένη μαλακία. Σίγουρα θα έρθει η μέρα της αναθεώρησης και επιθεώρησης που θα εξακολουθεί η φλεγόμενη κατσαρίδα να αλληλογραφεί με τις κοινότυπες γαλβανιζέ , χρυσοστόλιστες,  πιθανολογίες. Εεεε μας τα έπρηξες..

Ήταν Γαλάζιος

  Eίμαι εδώ ακόμα ζωντανός να περιμένω... Να περιμένω τη φωτιά που θα έρθει να με πάρει και να με σηκώσει ψηλά ώστε να φτάσω σε άλλα επίπεδα. Πετάω λοιπόν τα πάντα. Πράγματα,ψυχές,ουλές,φίλους,σκύλους και κάνω γύρους στην αυλή,στη φωνη,στη παρακμή,του ιδιού μου του εαυτού. Δε χρειάζομαι πια τίποτα. Ανατέλλω σε ένα καινούριο σώμα,σε μια νέα περιπέτεια. Η φωτιά πλέον με έχει περικλύσει. Η φωτιά πλέον είναι σε όλο το σώμα μου μέσα και έξω μου. Έχει αλλάξει το χρώμα της. Δεν είναι κόκκινο όπως το ξέρω,αλλά μαύρο,πράγμα που μου δείχνει ότι με καταλαβαίνει. Και εσύ; Δε σε βλέπω πουθενά. Λείπεις από αυτή τη δοκιμασία.Δεν είσαι μαζί μου. Μόνο σκιές. Μικρές,μεγάλες,άθλιες,μίζερες,άσπρες σκιές. Είναι δική μου αυτή η δοκιμασία,σκέφτομαι. Τι δουλειά έχεις εσύ εδώ; Μα σαν δω καλύτερα διακρίνω κάτι περίεργο.Μια γαλάζια σκιά έρχεται προς το μέρος μου,πράγμα που δείχνει ότι με καταλαβαίνει. Ωωω,εσύ! Ήρθες τελικά σε εμένα. Με δείχνεις και γελάς,τραγουδάς,πετάς,έρχεσαι και με φιλάς και συνεχίζεις να γελάς.Σε κοιτάω σαν να είσαι άλλος,σα να είσαι ο σατανάς.Έχω αρχίσει και φοβάμαι που με φίλησες,που σε πίστεψα.Προδοσία φωνάζω και με ακούνε όλοι.Προσέχτε τις γαλάζιες σκιές ουρλιάζω. Και τους αγγέλους να φοβάστε.Ααααααααααα..........

          Μένω μόνος μου. Η φωτιά της γνώσης,οι σκιές του φόβου,και η γαλάζια μορφή του έρωτα με έχουν εγκαταλείψει. Ένας γαλάζιος κύριος έρχεται και με σηκωνει. Μου πιάνει το χέρι τόσο τρυφερά που νομισα ότι είναι ο Θεός.

-’’Είμαι ο Θεός’’μου λέει

-’’Είμαι η αγάπη,είμαι τα πάντα’’.

-’’Φύγε από μπροστά μου’’του λεω και σηκώνομαι και φεύγω γεμάτος οργή. Και αν όντως ήταν,αναρωτιέμαι. Ίσως μπορούσε να μου δώσει αυτό που ζητούσα. Αγάπη,ειλικρίνεια,ελευθερία,τα παντα. Για μια στιγμή ήμουν έτοιμος να γυρίσω, μα, μια σκέψη με έκανε να οργιστώ ακόμα περισσότερο: ’’ Ήταν γαλάζιος’’...

Η μάχη

  Ακόνισμα λεπίδων και νυχιών αργά το βράδυ. Σίγουρα ότι πιο λαμπερό έχει δει ο κόσμος, το Άργκαθρον. Το σπαθί των κοιμισμένων προ-ανθρώπων είναι έτοιμο για μάχη και στα χέρια μου. Απόψε θα σκοτώσω, θα κόψω κεφάλια, θα παλέψω, θα νικήσω. Μουσικές παλιές της Άννας Βίσση, του Πλούταρχου και της Bjork ηχούν στις κατακόμβες του βασιλείου. Σκρινκκκκκκκκκκ… η λεπίδα ξύπνησε και αόρατοι εχθροί έρχονται προς τον βασιλιά να δοκιμαστούν. Χορεύοντας Prodigy με όλες τις τεχνικές, το σπαθί γεμίζει αίματα όλων των χρωμάτων. Η καυτή ανάσα του βασιλιά κρύβει καλά το γέλιο του.

-LOL πουτάνας γιοί και κόρες. Σίγουρα σας άρεσε η δροσερή λεπίδα του αρχαίου σπαθιού. Σας εξάγνισε τα ζεστά, σκιερά κορμάκια σας.

-Μπουρτάν Χαλέ Κιλίζ… ψιθύρισε ο τελευταίος δαίμονας ξεψυχώντας.

-Μπουρτάν της μάνας σου, είπε ο ατρόμητος βασιλιάς και το Άργκαθρον εξαφανίστηκε, ξυπνώντας ιδρωμένος στο δωμάτιο του. Η ώρα ήταν 05:30 και έπρεπε να πάει στη δουλεία του…

Wtf is this mess!!!(πολύ ευαίσθητο)

  Που βρίσκομαι; Χαμός, παντού χαμός. Γαμώ την πουτάνα μου , χαμός δηλαδή. Εγώ είμαι εδώ ή εκεί; Μήπως παρά’ κει; Ένας, δύο, τρεις, σαρανταδώδεκα; Τέλος.

 Γάντια, λέξεις, καφές, αλκοόλ, ταξίδια, εργασία, ρόλος, πόνος και άλλες  50.000 σελίδες λέξεων που μπορούν να αναπαραστήσουν τον χαμό. Καθημερινά, άγγελοι ή διάβολοι προσκρούουν στο μυαλό μου λέγοντας μου σ’αγαπώ .

 Όχι πάλι αυτό, μπορεί να είναι ο θάνατος μου. Δεν πεθαίνω σου λέω. Θα πεθάνεις βρωμόσκυλο. Δεν θα ησυχάσω και δεν θα πεθάνω. Έναν καφέ ρε παιδιά, μόνο έναν καφέ. Γλυκό, όμορφο αφρουδάκι και γαλάζιο καλαμάκι, έτσι-έτσι να το ρουφάω και να πηγαίνει μέχρι και τα τελευταία, τα πιο μικρά αγγεία ευχαρίστησης.

  Σ’αγαπάω, αλλά ξέρω ότι το κάνω με τον δικό μου εγωιστικό τρόπο. Και να σου πω την αλήθεια μ’αρέσει . Σκέφτομαι ότι κάποια στιγμή θα το ρυθμίσω , αλλά είναι και αυτός ο χαμός, η δικαιολογία μου.

 Τι μου θύμισε τώρα;  Α, τον μαλάκα. Γεμιστά στην αυλή της γιαγιάς, όλοι μαζί και η θάλασσα απέναντι. Μνήμες που κινούνται προς τα πίσω και κλαίνε. Σίγουρα κάποια στιγμή χάνονται τελείως ή πεθαίνουν. Εγώ δεν πεθαίνω.

 Σπιτάκι, δουλίτσα, σχεσούλα, γιορτούλες, στιγμούλες, κίσι πίτσι μούτσα , ζωούλες γλύκες, γεμάτες ευτυχία. Αχ μωρέ τι ωραία. Πούτσουλες, θανατούλιδες, αρρωστιούλες, φτωχαδάκια. Αχ μωρέ τι σκατά.

 Ρε δε γαμιέσαι από παντού. Φτιάξε μια θηλιά και πέρασε την κολιέ. Άντε στο διάολο. Μα κύριε, είπαμε ότι δεν πεθαίνω. I’m a desperate, fragile soul. Χαχαχαχαχαχα!!!!

Κουκου

''Είμαι αυτό που θέλεις να είμαι, βλάκα. Θα γίνω αυτό που θέλεις να γίνω. Θα είμαι τα πάντα που έχεις στο κεφάλι σου. Πάντα λειψός, πάντα λίγος. Ευαίσθητη πουστάρα, άλαλος, να με γαμάς. Και θα μ’αρέσει, ουουουουυ, δεν ξέρεις πόσο θα γουστάρω. Θα σε καμαρώνω σε όλα αυτά που εγώ κάνω λάθος, στα πάντα που ο μικρός εγώ είναι πολλά βήματα πιο πίσω. Φανταράκος που περιμένει να απολυθεί, ολοκληρωτικά δικός σου, μόνο για σένα. Σκυλάκι που κάνει γάου-γάου όταν το κλωτσάς και ξανάρχεται να σου δείξει την αγάπη του. Προγραμμάτισε αυτόν που σου γράφει τώρα ερωτικό γράμμα με vista kai linux να κάνει αυτό που ακριβώς θέλεις. Πουτάνα, φιλόσοφος, εργοδηγός, δικηγόρος, ρέιβερ, νοσοκόμα, αγαπούλα, μαλάκας, φίλος, ακόμα και εβραίος εξωγήινος. Μεταμορφώνομαι σε όλα σου λέω και συμφέρω. Παθητικός μέχρι αηδίας και αηδία γίνομαι για πάρτη σου. Μέχρι και μάσκες βάζω να μην βλέπεις το σιχαμένο πρόσωπο μου και βαριέσαι, αγάπη μου''. Για λίγο ακόμα.......